anna brigitta ik moet ik tracht

wij (dachten te) moeten – video 5 (2016)

Wil je deze video zien? Stuur me een bericht, dan zend ik je het wachtwoord toe.

 

anna brigitta ik moet ik tracht

wij (dachten te) moeten – video 4 (2016)

Wil je deze video zien? Stuur me een bericht, dan zend ik je het wachtwoord toe.

anna brigitta ik tracht

wij (dachten te) moeten – video 3 (2016)

Wil je deze video zien? Stuur me een bericht, dan zend ik je het wachtwoord toe.

anna brigitta ik tracht

wij (dachten te) moeten – video 2 (2016)

Wil je deze video zien? Stuur me een bericht, dan zend ik je het wachtwoord toe.

anna brigitta ik tracht

wij (dachten te) moeten – video 1 (2016)

Wil je deze video zien? Stuur me een bericht, dan zend ik je het wachtwoord toe.

ik moet

Een greep 0076 (klik)

voor M.
voor M.
ik moet

Een greep 0075 (klik)

voor T.
voor T.
ik moet

Een greep 0074 (klik)

voor B.
voor B.
ik moet

Een greep 0073 (klik)

voor E.
voor E.
ik moet

Een greep 0072 (klik)

voor N.
voor N.
ik moet

Een greep 0071 (klik 2 x)

voor Y.

voor Y.
voor Y.
ik ben ik vergeet ik voel

Een greep 0070

Daar was ik weer. Twaalf uur ’s nachts, thuisthuis in Sliedrecht. read more »

ik klik

Een greep 0069 (klik)


Blauw met Wit (2016)

ik klik

Een greep 0068 (klik)

E. (2016)

X-woorden esseejs

Een beeldesseej

Hoe iedereen op zijn of haar eigen manier in het moment kan zijn. In gedachten verzonken of met volle aandacht bij dat wat is.


E. isI. isM. en D. zijnL. is

M. en M. zijnL. is

X-woorden esseejs

Een beeldesseej

De charme van mislukte foto’s en hoe je nog precies wist wat je eigenlijk zou moeten zien. Op de foto in je hoofd. Hoe herinneringen blijven kleven aan – en horen bij – de foto, het moment van toen.

X-woorden esseejs

Een beeldesseej

Lissabon is een stad vol leven, ook op het gebied van kunst en cultuur. read more »

ik herinner ik klik ik wil

Een greep 0067 (klik!)

ik wenste dat ik (2015)

ik denk ik doe

Een greep 0066

Ik wist niet meer wat ik ervan denken moest, ermee doen moest.

ik klik ik voel X-woorden esseejs

Een beeld- met woordenesseej (klik!)

De weren van de dagen (2015)De weren van de dagen (2015)

ik herinner ik wil X-woorden esseejs

Dat wat ik gezegd moet hebben (001)

Het was toen we met z’n alle in de auto zaten naar Frankrijk, mijn ouders, mijn broertjes, mijn zusje en ik. Ik had een stapeltje Volkskrant Magazines opgespaard en die kon ik nu fijn lezen. read more »

ik blijf

Een greep 0065

Het is weer deze tijd van het jaar. Ik heb het koud. En ik wil niet uit m’n bed.

ik herinner ik klik ik vergeet

Een greep 0064 (klik!)

weet je nog 2 (2015)

ik kijk ik klik ik zie X-woorden esseejs

Een greep 0063 (klik!)

Vermiljoen 01 (2015)

ik klik ik tracht ik vergeet

Een greep 0062 (klik!)

weet je nog 1 (2015)

ik kijk ik zie X-woorden esseejs

Een greep 0061

buurman_01 Eva_01 meisje_01 verkeerslicht_01 waterplas_01

ik klik X-woorden esseejs

Een GIF om te klikken 002 (klik!)

CENSUUR_02_02

ik denk

Een greep 0060

Gisteren heb ik mijn band geplakt. Het laatste stukje band wilde niet goed, dus papa belde me op om het uit te leggen – via Whatsapp ging het niet zo makkelijk. Misschien dat fietsen wel beter was voor mijn hoofd. Mirjam zei ooit: ‘jouw hoofd heeft ook tijd nodig om te renderen’.

ik denk

Een greep 0059

Dingen bleven hangen in mijn hoofd. Ga eens wat doen, joh. Ik wilde bijna tikken naar mezelf: ‘zit niet zo stil!’. Maar ik zit nooit stil, dat wist ik zelf ook wel. Focussen, meer focussen op wat ik wilde. Dat moest het dan maar zijn…

ik ben ik tracht

Een greep 0058

op blote voeten (2015)

ik ben ik denk ik doe ik tracht

Een greep 0057

Op blote voeten rennen door mijn kamer, mijn huis. Ik was ineens vaker thuis en het voelde fijn, als de zon dan zo scheen door mijn grote hoge ramen. Het was zo’n ochtend.

ik blijf ik denk ik herinner

Een greep 0056

Ik heb twee blaadjes tekst in mijn kamer hangen, gescheurd uit een Volkskrant Magazine van 21 juni 2014. Ze hebben al een verhuizing overleefd, er is alleen een hoekje afgescheurd, omdat mama dacht dat ze ‘m wel gebruiken kon voor om een bord. ‘Deze man kon glunderen als een kind’. Ik weet nog dat ik het verhaal las en er tranen van kreeg. Over dat je moet doen wat goed voelt en geen spijt moet hebben. Ik zit er wel eens een beetje mee in m’n buik. Want je moet dingen ook rust kunnen geven – en tijd.

ik klik X-woorden esseejs

Een GIF om te klikken 001 (klik!)

CENSUUR_01

ik zie

Een greep 0055

Ze ging zo langzaamaan haar eigen weg. Met haar eigen dingen en doen en laten. Kijk haar eens!

Jet met sjaal (2015)

ik denk

Een greep 0054

Over hoe je ineens meer jezelf ziet, omdat je ergens anders bent. Omdat je merkt dat jezelf zijn ineens niet klopt in de situatie. Omdat de anderen anders zijn.

ik ben ik herinner ik kijk ik zie

Een greep 0053

Dat was het fijne, we waren gewoon.

L N I in Schiedam (2014) 

ik zie

Een greep 0052

door het kantoorraam (2015)

ik denk ik herinner

Een greep 0051

Over hoe de appel kreunde en kraakte, telkens wanneer zij een hap nam – tijdens de les. De les waarin de meneer alsmaar praatte en ons niet uitpraten liet. Ik zeg ‘de meneer’, maar het voelde ook echt middelbare school, even terug in de tijd. In een lokaal, aan een tafel en op een stoel, kijkend naar een bord, druk pennend in mijn notitieblok. Denkend aan die appel. En aan hoe de meneer van jaren terug, toen ik jonger was, gezegd zou hebben dat je een appel eten maar deed in je pauze.

ik denk ik herinner

Een greep 0050

Ik sprak laatst met een kunstenaar. We praatten over de zoektocht naar bestaansrecht, waarom het logisch is dat we kunst (willen, misschien wel moeten) maken. read more »

ik ga ik vraag ik zie

Een greep 0049

In de tram, bij het raam, middag.

Ik zag een meisje, helemaal in het zwart. Zo liep ze langs, in een langzame pas, met haar been een beetje moeilijk. Alsof er iets was. read more »

ik kijk

Een greep 0048

Ze wilde alles absorberen. Elke minuut, elke seconde. Alles was magisch. Alles was heilig.

J.

ik denk

Een greep 0047

Ik realiseerde me – door wat hij zei, wat hij vertelde, wat hij zong – dat het hebben van een kind zo groots zijn moet.

ik herinner ik kijk

Een greep 0046

L. S. D. G. S.
L. S. D. G. S. 

 

ik ga

Een greep 0045

Ruim een jaar later sta ik er weer. Niet in het echt, maar in mijn hoofd. Ik weet nog hoe klein ik me voelde. Klein en nietig. read more »

ik tracht

Een greep 0044

Wat zit er in jouw hoofd?
I.
ik herinner

Een greep 0043

Wat kijk je mooi
S.
ik zie

Een greep 0042

Jet in bed in Frankrijk
Jet in bed in Frankrijk
ik zie

Een greep 0041

Ze speelden spelletjes met de wereld. Stuk voor stuk. En niemand die er iets van zei. Niemand die het lef had. Op een enkeling na.

ik weet

Een greep 0040

Toen ik jou zag, wist ik dat alles goed zou komen. Niet met jou. Niet met ons. Met mij.

ik doe ik vraag

Een greep 0039

Ik verzamel geluksmomenten. Niet van of voor mezelf, maar van de ander. En voor de ander.

ik denk

Een greep 0038

wegrennen read more »

ik denk ik vraag ik zie

Een greep 0037

Dat is zo fijn aan het leven. Eigenlijk kun je gewoon doen wat je wilt. read more »

ik denk

Een greep 0036

Het is wel een leuk idee dat er zomaar dingen zouden kunnen gebeuren die niemand dan heeft bedacht. Dat de hele wereld dan steil achterover valt, omdat niemand dat had zien aankomen.

ik zie

Een greep 0035

In de trein zijn ontelbaar veel verhalen
Net als op school
Net als op straat read more »

ik vraag

Een greep 0034

Wat nou als alles nep blijkt te zijn?

ik ben ik denk

Een greep 0033

Ik dacht vaak
dat ik alles doen moest
overal zijn moest
en faalde wanneer het mislukte. read more »

ik denk

Een greep 0032

Ik dacht veel, ik denk veel. Het moet meer uit mijn hoofd.

ik denk

Een greep 0031

Alle verhalen / die ik ooit bedacht / in mijn hoofd / waar zouden die nu zijn?

anna brigitta

IK 0026

boom_001

anna brigitta

IK 0025

Zij_001

anna brigitta

IK 0024

Speel_001

anna brigitta

IK 0023

Doorkijk_001

anna brigitta

IK 0022

Roze_01

ik voel

Een greep 0030

Er viel een cadeautje uit de lucht. Zomaar, onverwacht. De vraag overviel me niet. Ik vond het alleen maar heel erg leuk. “Vertel me meer over wat je denkt en voelt.”  0030

ik voel

Een greep 0029

Ze groette me zomaar, uit het niets. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. En dat was het ook, wat mij betreft. We lachten naar elkaar. Een scheut van blijheid schoot door me heen. Ook zomaar.

ik vergeet

Een greep geen idee

Ik ben alles even vergeten. Wie?

ik voel

Een greep 0027

Mijn gevoel zei dat het goed zou komen. Mijn gevoel had wel vaker goed gezeten, dus ik hoopte dat ze ook deze keer weer goed zou zitten. We zouden het wel weer zien. Later.

ik blijf

Een greep 0026

Roze_01

anna brigitta

IK 0021

Ik mis_01

anna brigitta

IK 0020

we are one_01

anna brigitta

IK 0019

Inkt_01

anna brigitta

IK 0018

OpvoedenAnders_2008_01

anna brigitta

IK 0017

Gedachten_02 Gedachten_03

anna brigitta

IK 0016

de zon zakte in het water_01

anna brigitta

IK 0015

24uurlesmarathon_01

anna brigitta

IK 0014

letter_S letter_N letter_D letter_G letter_O letter_U

anna brigitta

IK 0013

hart_01

anna brigitta

IK 0012

typo_01 20132014_02 typo_02 typo_03 typo_04 typo_05 Don_18_02 Don_18_01

anna brigitta

IK 0011

Cornée_glossy_Brit

anna brigitta

IK 0010

Ik fietste over de weg_01

anna brigitta

IK 0009

haar zinnen vliegen rond_01

anna brigitta

IK 0008

Vraag_01 Geel_01

anna brigitta

IK 0007

VONDA_01

anna brigitta

IK 0006

Jet_theater_01

anna brigitta

IK 0005

zon_01

anna brigitta

IK 0004

Gedachten_2011

anna brigitta

IK 0003

Happy_2014

anna brigitta

IK 0002

JAJA_02 JAJA_03

ik ben

Een greep 0025

Alles is al gedaan. Alles.

ik voel

Een greep 0024

Het was donker en mistig. Alleen de sterren en de maan waren te zien. Het was zo mooi. Toen ik bij de zee was aangekomen, haalde ik diep adem. Ik keek omhoog. Het was prachtig. Mocht het altijd maar zo zijn.

anna brigitta

IK 0001

Salut. Voluit: Anna Brigitta Rooswinkel, maar meestal gewoon Brit.

Mail me: info [at] britrooswinkel . nl

ik vergeet

Een greep 0023

Soms vergeet ik gewoon hoe mooi de wereld kan zijn. Dan ben ik het echt gewoon even vergeten. Totdat er dan een avond komt waarop ik met Mijn Vrienden, Mijn Fijne Vrienden, door de donkere nacht van Texel fiets. En dat de sterren dan hoog aan de lucht staan te schitteren en alles mooi lijkt te zijn. De bomen langs de weg, het water van de zee, het zand van het strand en de stemmen van Mijn Vrienden.

anna brigitta ik blijf

Een greep 0022

klik 0022 zomer

ik wil

Een greep 0021

Mocht het altijd maar zo zijn.

ik kijk

Een greep 0020

“Ik kijk om mij heen en treed lachend de wereld tegemoet.”

anna brigitta ik blijf

Een greep 0019

klik 0019 raam

ik denk

Een greep 0018

Ik zette het raam een stukje open. Het moment leek even  stil te staan.

ik voel

Een greep 0017

“Ooit, Brit, ooit ga ik naar het conservatorium. Al ben ik tachtig! Ooit ga ik dat doen!”

anna brigitta ik blijf

Een greep 0016

klik 0016 ontbijt

ik voel

Een greep 0015

Loes heeft honger. Ze weet niet waarom. Haar stofwisseling gaat wel heel snel, dus misschien dat het daardoor komt.

ik zie

Een greep 0014

In de trein heb je tijd om over alles na te denken. Dan valt alles op zijn plek. Of stapt het uit zijn plek.

anna brigitta ik blijf

Een greep 0013

klik 0013 zomer

ik ga

Een greep 0012

Ik dacht aan die ene keer dat Iemand me iets vertelde. Iemand zei: read more »

ik voel

Een greep 0011

Ik heb een boek – eigenlijk heb ik er heel veel -, maar dit boek is heel speciaal.

ik ga

Een greep 0010

Ik keek naar de groene stoeltjes. De gordijnen waren mooi wit geweest. read more »

anna brigitta ik blijf

Een greep 0009

klik 0009 huis

anna brigitta ik blijf

Een greep 0008

klik 0008 bomen

ik denk

Een greep 0007

Ik dacht aan een paar zomers terug, toen het zo warm was dat we zelfs ’s nachts nog in onze korte broek konden lopen.

ik ga

Een greep 0006

Vlak voordat ik de deur uit wilde lopen, bedacht ik me. Ik stond even stil, met mijn hand rustend op de vergulde deurklink. Ik dacht aan de avond die aan deze dag vooraf was gegaan. Het was een gure avond geweest, met een maan die bijna vol aan de lucht stond en de sterren fonkelend in het donker. Het was mijn laatste avond daar geweest. Die ochtend had ik nog even voor het huis gestaan en omhoog gekeken. Het was een fijn huis geweest. 

ik zie

Een greep 0005

“Gooi alles in de hoek, onder het bed en in de kast. Dan zie je er niets meer van.”

ik ga

Een greep 0004

En ik zei: “Nou, ik ga”. Er werd gefluisterd, om me heen. Toen ik opstond, werd het stil. Doodstil. Ik keek even om me heen. Ze keken terug, maar het deed me niets. Ik schoof mijn stoel naar achteren, pakte mijn camera en mijn tas, schoof mijn stoel weer aan, dronk het laatste slokje uit het champagneglas op en verliet de zaal.

ik denk

Een greep 0003

De zon scheen door het raam en ik zag stofjes zweven door de lucht. Mijn vader riep dat we gingen eten. Ik keek nog even naar de bomen buiten en neuriede een lied. Ik lachte en sloot voor een moment mijn ogen.

ik vergeet

Een greep 0002

Als het afscheid / van het einde / en de groet / naar een nieuw begin.

ik voel

Een greep 0001

Het geluid was oud en vulde meer dan het zei. Het klonk nog na in de stilte. De woorden vloeiden voort, maar zeiden minder dan het niets. De lucht werd grauw en grauwer en het gras bleef nat. Het voelde koud.